Me & Mr Jones is een mysterie met een vleugje romantiek
Door: Meike Storck
Remi is een onderzoeksjournalist en gaat vijf jaar na de verdwijning van Natalee Holloway terug naar het mysterieuze eiland om erachter te komen wat er nu precies is gebeurd. Hij wil de waarheid weten. Me & Mr Jones is geschreven door Simone de Jong, naar de gelijknamige film van Paul Ruven en Marian Batavier die is uitgekomen in september 2011.
Remi heeft een heel plan bedacht waardoor hij ‘gedekt’ is en op onderzoek uit kan gaan. Hij wil achter het geheim gekomen, nadat hij een grote fout heeft gemaakt bij zijn vader. Hij wil zijn ontdekking gebruiken als revanche. Maar hoe loopt het onderzoek af en wat gebeurt er met zijn ‘verloofde’ die meewerkt aan het plan?
Personages
Doordat de schrijfster wisselt tussen Remi en zijn verloofde Eva krijg je een goed beeld van de situatie. In het begin weet je niet waarom precies die twee bij elkaar zijn gekomen. Maar als je eenmaal in het verhaal zit, word je meegenomen en snap je waarom.
In het begin van het boek wordt er in het stuk van Remi geschreven: ‘Dan hebben we nog vier dagen’. Direct daarna wordt in het stuk van Eva geschreven: ‘Vier dagen is meer dan genoeg’. Ik vind dat de schrijfster goed spanning in het boek houdt, als lezer weet je nu dat ze samen iets gaan beleven. Maar het slimme is dat er niet wordt gezegd wat ze gaan beleven en wat ze voor elkaar betekenen.
In het verhaal wordt de vader van Remi gemeen neergezet. De schrijfster schrijft met zo’n talent dat je je goed kan inbeelden dat de vader van Remi gemeen is. “Want zijn vader had de trekjes van een dictator, maar geen blinde gehoorzaamheid.” Ik krijg door zo’n beschrijving een beeld voor me van een vader die altijd zijn zin wil hebben en overal het voordeligste uit wil komen.
Schrijfstijl
De Jong beschrijft bepaalde situaties en personen op zo’n manier dat ik het direct voor me zie. ‘Zijn eerste indruk van het eiland was: namaak. Aruba was een tourist trap, een vrolijke, versierde valkuil. Overal vlaggen, overal felgekleurde billboards, overal neonreclames die verleidden, uitnodigden, bedelden en smeekten. Bring me your dollars!’. Dit vind ik een goed voorbeeld, ik krijg een goed beeld van Aruba. Later in het boek krijg je nog ‘het ware gezicht’ van Aruba te zien.
De schrijfstijl heeft ook iets mysterieus. Zo spreken ze niet over Joran van der Sloot maar over ‘Joe Ditch’. Joe als afkorting van Joran en Ditch is Engels voor sloot. Dit soort dingen zitten door het hele boek heen en maken het verhaal mysterieus.
Het einde van het boek, ongeveer de laatste twintig pagina’s, zijn ontzettend spannend. Ik heb het boek in één dag uitgelezen, omdat ik gewoon niet kon stoppen met lezen. Dit boek is zeker een aanrader voor mensen die een boek willen lezen met een beetje romantiek, een mysterie willen oplossen en willen lezen over een ‘dictator’ van een vader. De schrijfster heeft de perfecte elementen voor een goed boek uitgekozen!
18-01-2012