Aan de ene kant zacht als het bedje van hun pasgeboren broertje, aan de andere kant hard als de telefooncel waar Nick zijn hand aan kapot slaat. Vanaf het moment dat de Deense film Submarino begint voelt het alsof je aan de zachte, veilige hand van je eigen geweten wordt meegenomen naar een leven waarvan je af en toe bijna vergeet dat het bestaat. Het verdriet, de woede, het verleden en de liefde van twee broers met een drankverslaafde moeder, levend in een leven van armoede, misbruik en drugs staan in Submarino centraal.

Gruwelijke realiteit
Toch is het een mooi verhaal, hoe hard en gruwelijk ook. Nick, de oudste broer, leeft als eenzame dertiger een doelloos leven met een uitkering, in het teken van fitness, drank en seks. Het verdriet en de woede voortkomend uit zijn jeugd heeft hij nooit kunnen verwerken.

Toen Nick zelf nog op de basisschool zat en zijn moeder elke avond stomdronken thuiskwam, werd zijn kleinste broertje geboren. Hij en zijn jongere broer deden er alles aan om de kleine de zorg en de aandacht te geven waar hij recht op had. Maar twee broers van rond de 12 jaar oud zijn geen moeder en voordat de baby de tijd krijgt op te groeien, sterft hij in zijn kleine kinderbedje.

In de greep van een verslaving
Ook de jongere broer van Nick lukt het niet wat van zijn leven te maken. Ook bij hem heeft zijn jeugd een enorme impact gehad en drugs lijkt de enige ‘uitweg’ uit alle drama en tegenslagen. Deze jongere broer heeft er alleen nog een grote verantwoordelijkheid bij: een zoontje. Hij heeft alles voor hem over, maar is niet sterk genoeg om echt goed voor hem te zorgen.

Als hij ineens een groot geldbedrag erft van zijn overleden moeder, lijkt het ietsje beter te gaan. Hij koopt genoeg eten en een bed, maar zijn verslaving blijft hem achtervolgen. Hij wordt steeds verder in een draaikolk gezogen die hij zelf veroorzaakt en verergert. En uiteindelijk zit hij in de bak, achter de tralies, samen met zijn grote broer, die opdraait voor een misdaad van zijn beste vriend.

Submarino is een film die je raakt en waar je niet meteen wat over kan zeggen als je net de zaal uit komt lopen. Een film die je aan het denken zet. Over het leven van twee broers; een leven waarvan je af en toe vergeet dat het bestaat…

04-10-2010