Toen ik begon in het boek Komt een vrouw bij de dokter, vond ik het helemaal niks. Niet mooi geschreven en die Stijn die was een lul. Maar ik moet toegeven; nadat ik het boek gelezen had en vervolgens ook de aftiteling van de film in zicht was, gleden er warme tranen over mijn wangen. Al had de film zonder het boek niet kunnen bestaan, de film had zonder twijfel meer impact op mij. En dat verbaast me, want na de eerste 20 minuten viel ik zowat in slaap.

Komt een vrouw bij de dokter toont het leven van een getrouwd, zielsgelukkig stel (Carmen en Stijn), met een mooi huis, een goede baan en een schat van een kind.  Ze leven om te genieten, van het leven en van elkaar. Toch wordt dit geluk ze niet lang gegund, want plots krijgt Carmen (Carice van Houten) te horen dat ze borstkanker heeft. Stijn (Barry Atsma) kan het niet bevatten en doet er alles aan om de kanker zoveel mogelijk uit de weg te gaan, te vergeten.

Maar kanker laat zich niet uit de weg gaan en dat wordt in deze film – geregisseerd door Reinout Oerlemans – steeds duidelijker. Hoe sterk Carmen ook is, ze moet uiteindelijk accepteren dat je het in je leven niet altijd voor het kiezen hebt. Komt een vrouw bij de dokter behandelt een onderwerp waar al veel films zich op richten, maar nooit op deze manier.

Een wereld van verschil
Waarom de film mij meer raakt, is lastig uit te leggen. Zoals ik al zei, het boek is niet mooi geschreven, terwijl dat voor mij vaak één van de belangrijkste redenen is waarom een boek een goed boek is. Komt een vrouw bij de dokter is dan ook anders dan de andere boeken die ik tot nu toe gelezen heb, wat ook voor de film geldt.

Aan de ene kant wordt in het boek en de film precies hetzelfde verhaal verteld, aan de andere kant is het een wereld van verschil. De tijden zijn totaal anders, stukken die in het boek bladzijdes lang aanhouden, zijn in de film in tien seconden gezegd. Ook een groot verschil tussen boek en film is het perspectief van waaruit je leest of kijkt. In het boek lees je alleen de gedachten van Stijn, terwijl de film je een aardig duidelijk totaalplaatje geeft. Je ziet meer en je kunt alles wat op het pad van de hoofdpersonen komt van verschillende opzichten bekijken.

De film brengt je dichtbij
Waarom het boek en de film totaal verschillend zijn, is ook een interessant gegeven. Schrijver Kluun heeft niet zijn best gedaan een mooi boek te schrijven. Niks is uitvergroot, vervaagd of juist verscherpt. Het gaat niet om mooi, het gaat om het verhaal. Om een gestolen leven van een gelukkig gezin. En net als het boek is de film niet mooi gefilmd.

Het onderwerp van Komt een vrouw bij de dokter is heel speciaal en vooral heel gedurfd. Je hebt het gevoel dat je het verhaal al kent. Kanker, daar weten we allemaal wel wat van. Toch brengt de film het onderwerp even heel dichtbij, alsof je de overbuur bent en je vanuit je slaapkamerraam precies kan volgen wat er gebeurt. Je kunt niets doen, maar elk mens met een beetje verstand voelt precies aan wat er door de hoofdpersonen heen moet gaan op het moment dat Carmen wegglijdt, kaalgeschoren en met één geamputeerde borst.

Geloofwaardige hoofdpersonen
Ook de hoofdpersonen spelen zoals de rest van de film wordt weergegeven. Niet uitvergroot. Op het begin vond ik dat niet mooi, ik herkende in Carmen teveel Carice. Maar toch ga je haar uiteindelijk helemaal geloven. En ook bij Stijn is dat het geval. Op het begin vond ik hem een loser. Maar ook met hem leef je – ondanks zijn vreselijke daden – uiteindelijk mee. Je wordt in de film getrokken. En aan het einde gaat het ook niet meer om wie wat gedaan heeft. Het gaat om een gevoel, om een vertrouwen, om liefde.

De film is niet zozeer mooier dan het boek, maar wel treffender. De verfilming grijpt je nog meer aan. Het is niet overdreven gespeeld, overdreven mooi gefilmd, of met overdreven mooie muziek begeleid. Dat heeft het allemaal niet. Nog nooit heb ik een film zo naturel gezien. En toch is Komt een vrouw bij de dokter een mooie film, omdat regisseur Reinout Oerlemans precies laat zien waar het om gaat en wat Kluun wilde overbrengen. Komt een vrouw bij de dokter is heel Nederlands, maar tegelijkertijd ook heel bijzonder.

05-10-2010