Tosca is een opera van Giacomo Puccini gebaseerd op het gelijknamige toneelstuk van Victorien Sardoe. De opera gaat over passie, liefde, moord en macht. Het verhaal speelt zich af in het Rome van 1800. In de hele opera worden drie locaties aangedaan: chiesa di Sant’ Andrea Della Valle (de basiliek van Sint Andreas), het Castel Sant’ Angelo (de Engelenburcht) en het Pallazzo Farnese.

Een verhaal van liefde, haat en verraad
Floria Tosca (Stefania Spaggiari) is operazangeres. Ze is mooi om te zien en als ze zingt, dan lijkt de aarde te stoppen met draaien. Ze is tot over haar oren verliefd op de knappe schilder Mario Calvaradossie (Giorio Casciarri). Floria is erg achterdochtig en bang dat Mario er andere liefjes op na houdt.

Op een dag komt Floria in het atelier van Mario. Hij doet zenuwachtig en probeert haar zo snel mogelijk weer buiten te krijgen. Zij gaat weg;  boos, jaloers en overtuigd dat hij een ander heeft. Maar op dat moment verbergt hij de republikein Cesare Angelotti, iemand die dezelfde politieke ideeën als Mario heeft. De politie komt er achter dat Mario de gevluchte Cesare verbergt en neemt Mario gevangen. Baron Scarpia (Alfio Grasso) – hoofd van de politie – en ook verliefd op Floria. Gooit het op een akkoordje. In ruil voor haar liefde, belooft Scarpia Mario met losse flodders te laten executeren. Maar vanaf dat moment loopt alles anders dan gedacht…

Puccini kwam, zag, en overwon
Tosca is een schitterend verhaal dat je laat meeleven met het leed van de spelers. Het zuigt je op en laat je niet meer los. De muzikale begeleiding is overweldigend en brengt je in hogere sferen. Er zitten enorme contrasten in de muziek die Puccini heeft aangebracht. Van dreigende akkoorden bij de binnenkomsten van Scarpia tot de lieflijke, meevoerende melodieën tijdens de liefdesscènes. De muziek maakt Tosca compleet: je wordt gehypnotiseerd en maakt het verhaal intens mee.

Een groot minpunt waren de kostuums van de spelers. De regisseur van Stichting Internationale Opera Producties gekozen voor een jaren 30-40 stijl terwijl het verhaal zich afspeelt in 1800. Zo zag Scarpia eruit als een officier van de Gestapo en zijn politie leek op een guerrillaleger. De mannen hadden allemaal lange regenjassen aan in fletse kleuren en zwarte broeken. De vrouwen een soort hoofddoekjes, ook regenjassen en hadden hun haar in een krullerige staart. Als kijker mistte je de hele sfeer van 1800. De chique, fleurige kleding, uitdossing en uitstraling.

Na de eerste monoloog van Mario steeg er al een terecht bravogeroep op uit de zaal. Maar het mooiste moest nog komen. Scarpia en Mario stalen de show met hun fantastische gezang.  Het einde was verbluffend en de hele zaal was muisstil. Tot plotseling de gordijnen open gleden en de spelers weer tevoorschijn kwamen. Een daverend applaus steeg op uit de zaal. De spelers genoten zichtbaar van hun spel en het applaus.

Over het algemeen was Tosca een prachtige opera die van mij een 7.7 krijgt.

17-10-2010