Nadat Tatiana de Rosnay miljoenen mensen heeft bereikt met haar boek Haar naam was Sarah, is de verfilming van de succesroman nu in de bioscoop te zien. De film draait om een Amerikaanse journaliste en een Joods meisje. Maar hoe kunnen deze twee, op het oog zo verschillende karakters, toch onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn?

Elle s’appelait Sarah vertelt het verhaal van een Amerikaanse journalist genaamd Julia Jarmond (Kristin Scott Thomas) die in Parijs woont. Ze krijgt de opdracht om een artikel te schrijven over de razzia tijdens de Tweede Wereldoorlog. Duizenden Joden werden tijdens die plundertocht weggevoerd om vervolgens te worden gedeporteerd.

Julia ontdekt in de archieven het dossier van Sarah (Mélusine Mayance), een tienjarig meisje dat in de nacht van 16 juli 1942 samen met haar ouders van haar bed gelicht werd. Niemand weet dat Sarah haar broertje Michel in de kast heeft verborgen, vlak voordat de politie haar komt halen.

Julia’s echtgenoot probeert haar ervan te weerhouden verder te gaan met het onderzoek, maar als zij een geheim van haar schoonfamilie ontdekt, wil ze het spoor van Sarah volgen.

Emotioneel drama
Een boekverfilming valt in vergelijking met het boek natuurlijk altijd tegen, maar als we Tatiana de Rosnay en haar schitterende boek even vergeten, ontplooit zich een emotioneel drama dat niet prikkelt, maar rake klappen uitdeelt.

Haar naam is Sarah is een schitterende film die de realiteit glashard in je gezicht slaat. De scènes in het stadion en de kampen zijn hartverscheurend: kippenvel. De ijselijke kreten van de moeders en kinderen die van elkaar gescheiden worden, gaan door merg en been, en laten een verontwaardiging in je naar boven komen.

Julia bezoekt onder andere de monumenten die voor het mensonterende drama zijn gemaakt en reist de hele wereld over om haar verhaal rond te krijgen. Ook de muziek voegt iets bijzonders toe aan de film; het is steeds precies op het juiste moment ingezet en weet precies de juiste snaar te raken met de zoete klanken of de rauwe dreunen. Alle bovenstaande feiten vormen een briljant geheel in Haar naam is Sarah.

Traantje wegpinken
Het is een fenomenaal geschreven script dat veel historische feiten bevat, bijvoorbeeld de arrestatie en deportatie van de 13.000 Joden op 16 Juli 1942. Het script sluit perfect aan bij het verhaal. Het verhaal is ontroerend en raakt je tot in het diepste van je hart. Het is zo’n beetje onmogelijk om geen traantje weg te hoeven pinken tijdens het kijken van deze aangrijpende film.

Mésuline Mayance is voor haar jonge leeftijd al een hele goede actrice van wie we ongetwijfeld nog veel gaan horen. Kristen Scott Thomas heeft al een behoorlijk repertoir, maar weet ook hier een totaal nieuwe kant te laten zien als de werkende moeder die langzaam geobsedeerd raakt door het verhaal van een klein Joods meisje. Maar ik zou de rest van de cast te kort doen als ook niet zij een dikke pluim krijgen voor hun prestaties.

Als er één film kans maakt op vele filmprijzen is het deze wel. Elle s’appelait Sarah is een echte topper die je moet zien. De film krijgt van mij een welverdiende 8.7!

05-11-2010